Γιατρός για Όλους: Σοβαρές αντιδράσεις των ατόμων με αναπηρία για το Νομοσχέδιο

Πρόσφατα αναρτήθηκε στη διαβούλευση το νέο Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με τίτλο: «Γιατρός Για Όλους, Ισότιμη και Ποιοτική Πρόσβαση στις Υπηρεσίες του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και άλλες διατάξεις.»

Ήδη από τον τίτλο αντιλαμβάνεται κανείς ότι το Νομοσχέδιο είναι πολυεπίπεδο και αγγίζει πολλά και σοβαρά θέματα που αφορούν κυρίως και πρωτίστως στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας αλλά και στην θέσπιση του θεσμού του Προσωπικού Ιατρού.

Πέραν όμως των θεμάτων αυτών, υπάρχουν δύο επίμαχα άρθρα, τα 21 και 48, με τα οποία επί της ουσίας αφενός καταργείται η εκπροσώπηση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ) και άλλων κοινωνικών εταίρων στα όργανα λήψης αποφάσεων του ΕΟΠΥΥ αφετέρου παραχωρείται στον εκάστοτε Υπουργό Υγείας η δυνατότητα αναγνώρισης ενώσεων ή συλλόγων ασθενών ως συνομιλητών της Πολιτείας σε θέματα που αφορούν στην παροχή υπηρεσιών υγείας.

Τα δύο αυτά άρθρα προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων πολλών Συλλόγων και Φορέων Ασθενών. Όσον αφορά στην  Ε.Σ.Α.μεΑ., η οποία αποτελεί Τριτοβάθμια Οργάνωση που εκπροσωπεί πανελλαδικά το αναπηρικό κίνημα, υπήρξε ηχηρή παρέμβαση στο νομοσχέδιο η οποία εστιάζει στην απουσία εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρία.

 

Ως προς το Άρθρο 21 του Νομοσχεδίου

Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει η Συνομοσπονδία, ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα του νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας είναι η εντελώς ακατανόητη απόφαση περί της μη συμμετοχής της Συνομοσπονδίας, και άλλων κοινωνικών εταίρων, στον ΕΟΠΥΥ. Η ΕΣΑμεΑ είχε εκπροσώπηση στο ΔΣ του Οργανισμού από την ίδρυσή του, λειτουργώντας πάντα σύμφωνα με το οικουμενικό σύνθημα του αναπηρικού κινήματος «Τίποτα για εμάς χωρίς Εμάς», διορθώνοντας πολλά προβλήματα εν τη γενέσει τους. Πιο συγκεκριμένα, η Ε.Σ.Α.μεΑ. υπογραμμίζει με επιστολή της ότι ένα από τα κύρια αιτήματά της είναι η εκπροσώπηση των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στα κέντρα λήψης αποφάσεων, καθώς είναι εκείνοι και οι οικογένειές τους που ζουν καθημερινά με την αναπηρία ή χρόνια πάθηση και μπορούν να συμβάλλουν καθοριστικά στη σχεδίαση πολιτικών και νομοθετικών μέτρων, καθώς αφορούν στη δική τους υγεία και ζωή. Τονίζει επίσης ότι είναι η ομπρέλα όλων των β’θμιων οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, καθώς επίσης και των πανελλαδικών συλλόγων χρονίων παθήσεων. Για το λόγο αυτό θεωρεί άκρως επιτακτική τη συμμετοχή της ή και των Οργανώσεων Μελών της σε όλους τους Φορείς Σχεδιασμού, Εφαρμογής και Αξιολόγησης πολιτικών για την Υγεία.

Επειδή το άρθρο 21 του Νομοσχεδίου καταργεί αυτή τη δυνατότητα ως προς τον ΕΟΠΥΥ, η Ε.Σ.Α.μεΑ. ζητεί την απόσυρση ή τη συμπλήρωσή του έτσι ώστε να προβλέπεται η συμμετοχή της δια εκπροσώπου, στη σύνθεση του Δ.Σ. του ΕΟΠΥΥ.

 

Ως προς το άρθρο 48 του Νομοσχεδίου

Παρόμοια προβληματική θέτει η Ε.Σ.Α.μεΑ. και επί του άρθρου 48 «Δυνατότητα αναγνώρισης ενώσεων ή συλλόγων ασθενών ως συνομιλητών της Πολιτείας σε θέματα παροχής υπηρεσιών υγείας». Διευκρινίζει ότι ως θέση αρχής συμφωνεί με τη θεσμοθέτηση της εκπροσώπησης, διαφωνεί όμως με την προτεινόμενη διάταξη και προτείνει την τροποποίησή της ως εξής:

  1. Με απόφαση του υπουργού Υγείας αναγνωρίζεται η τριτοβάθμια αντιπροσωπευτική οργάνωση που εκπροσωπεί τα άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, η οποία συνιστά κοινωνικό εταίρο και συμμετέχει στη διαβούλευση και τον κοινωνικό διάλογο με το υπουργείο Υγείας, τις υπηρεσίες και τους εποπτευόμενους οργανισμούς του σε όλη τη χώρα. Προς τούτο ορίζονται εκπρόσωποί της στα αρμόδια όργανα και τις επιτροπές για τη λήψη αποφάσεων στον τομέα της υγείας και ειδικότερα:
    • στο σχεδιασμό των πολιτικών υγείας και στην αξιολόγηση των ακολουθούμενων πρακτικών,
    •  στην οργάνωση των αντίστοιχων φορέων, των δομών, των προγραμμάτων, των προϊόντων και των υπηρεσιών υγείας,
    • στα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, των ατόμων με χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους.
  2. Η τριτοβάθμια αντιπροσωπευτική οργάνωση εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, πρέπει: α) να διασφαλίζει μέσω του Καταστατικού της την αποκλειστική διοίκηση των οργανώσεων - μελών της από άτομα με αναπηρία ή/και χρόνιες παθήσεις, καθώς και από γονείς ή κηδεμόνες ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, β) να καλύπτει μέσω των οργανώσεων - μελών της ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια και γ) να αντιπροσωπεύονται στα καταστατικά της όργανα, όλες τις μορφές αναπηρίας.
  3. Ομοίως αναγνωρίζονται οι δευτεροβάθμιες αντιπροσωπευτικές οργανώσεις, καθώς επίσης οι ενώσεις και τα πρωτοβάθμια Σωματεία ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, που εκπροσωπούν συγκεκριμένες κατηγορίες αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης».

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά των συγκεκριμένων άρθρων έχουν εκφραστεί πολλές δευτεροβάθμιες οργανώσεις αλλά και Σύλλογοι ασθενών, εκφράζοντας τις αντιρρήσεις τους και ζητώντας την κατάργηση ή τροποποίησή τους.