Εξορθολογισμός των εμβολιασμών και μονοκλωνικές στοχευμένες θεραπείες, κλειδί για την επιστροφή στην κανονικότητα

 

Η πανδημία COVID-19 που προκάλεσε η λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέρει τρομακτικά πλήγματα στην παγκόσμια κοινωνικό-πολιτικό-οικονομική δραστηριότητα, οδηγώντας σε burn out τα δημόσια και ιδιωτικά συστήματα υγείας, καθώς και σε εντάσεις -ανάδυση ηθικό-νομικό-ιατρικών διλημμάτων στις κοινωνίες των ανθρώπων με βάση την υποχρεωτικότητα/καθολικότητα ή μη των εμβολιασμών. Παράλληλα όμως, οδήγησε σε μια πρωτοφανή για ασθένεια συμπυκνωμένη και διαρκώς αναβαθμιζόμενη έκδοση δεκάδων χιλιάδων δημοσιεύσεων εντός του τελευταίου 18μήνου εκπορευόμενη από την εργώδη προσπάθεια επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων – σχεδόν του συνόλου τους- για την κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που εμπλέκονται κατά την είσοδο του ιού στα κύτταρα - στόχους, τη μετάδοση και διασπορά της λοίμωξης, τις ήπιες έως βαριές επιπτώσεις της στην κλινική εικόνα των φορέων έως των νοσούντων. Επιπρόσθετα, η αποκρυστάλλωση της μοριακής RNAσύστασης του ιού οδήγησε στην πρωτόλεια ανάπτυξη, παρασκευή και διάθεση με αρχική κατεπείγουσα έγκριση από τις ανώτατες ρυθμιστικές αρχές FDA, EMA, NIH και ανά κράτος αντίστοιχες δομές, νεότευκτων εμβολίων και μονοκλωνικών αντισωμάτων (date of issue of initial marketing authorization valid throughout the European Union DEC 2020). Στις 23 Αυγ 2021, ο FDA προχώρησε -σε αντίθεση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα που εκτείνονταν έως το Δεκ 2023, όπως και του ΕΜΑ- στην τελική (;) έγκριση (FDA approval) για εμπορική διάχυση του εμβολίου Pfizer-BioNTech COVID-19 m-RNA based Vaccine (Comirnaty) για ηλικίες ληπτών από 16 ετών.  Aποτελεί μια ιστορική ημέρα για τα εμβόλια που βασίζονται στην ενδοκυττάρια αλληλεπίδραση της ριβοσωμιακής συσκευής με μια τεχνητά παρασκευασθείσα m-RNA αλληλουχία -ομόλογη ενός θραύσματος της ιικής RNA αλύσου, ώστε να παραχθεί και εξαχθεί από το κυτταρικό μικρο-περιβάλλον  ουδετεροποιημένο αντίσωμα, αντίγραφο της πρωτείνης ακίδας του ιού (Spike-S). Παράλληλα, όμως στα πλαίσια της διαρκούς φαρμακοεπαγρύπνσης απαιτεί από την εν λόγω εταιρεία παραγωγής να εμπλουτίζει διαρκώς τη βάση δεδομένων που να αντιστοιχεί στον καταγεγραμμένο αντίκτυπο των στοχευμένων αυτών παραγόντων στους λήπτες ώστε να εξαχθούν τα τελικά συμπεράσματα για τα επίπεδα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας στην παρεχόμενη κατά του ιού ανοσολογική ανταπόκριση και προστασία καθώς και για το σύνολο των αναπτυσσόμενων συμβαμάτων (παρενεργειών) σε βάθος χρόνου παρακολούθησης (monitoring). Iδιαίτερη μνεία αποδίδεται από τον FDA και το CDCP όσον αφορά τη συλλογή στοιχείων και την δημοσιοποίηση όλων των περιστατικών περικαρδίτιδας και μυοκαρδίτιδας που επίσημα έχουν αναγνωρισθεί ως παρενέργειες του εν λόγω εμβολίου. Παράλληλα, εξετάζονται περισσότερο «εξωτικές», σπανιότερες παρενέργειες νευρολογικής, νεφρικής, οφθαλμικής εξόρμησης και πιθανά θανατηφόρα συμβάματα. Επιπρόσθετα, ο FDA πλαισιώνει την αδειοδότηση του εμβολίου με εστίαση στο αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου για την επιλογή της λήψης του ή όχι στα πλαίσια των διεθνών κανόνων της βιοηθικής και την επισήμανση ότι η μη λήψη του δε σημαίνει έκπτωση κανενός δικαιώματος στη στήριξη της συνολικής του υγείας.

Ειδικά στην περίπτωση των mRNA εμβολίων -που εφαρμόζονται σε παγκόσμια κλίμακα για πρώτη φορά- η πιστοποιημένη ιατρική βιβλιογραφία στα έγκυρα περιοδικά της βάσης του PUBMED εμπλουτίζεται διαρκώς. Οι ερευνητές αναλύουν τη μεθοδολογική προσέγγιση της δημιουργίας και ανάπτυξής τους, την αλληλεπίδρασή τους με τα κυτταρικά υποστρώματα των ληπτών καθώς και τις παρενέργειες τους, όπως αυτές αποτυπώνονται από τις ρυθμιστικές αρχές και εισάγονται πλέον επίσημα στα φυλλάδια των εμβολίων.

Είναι πολύ σημαντική η συμβολή και των Ελλήνων επιστημόνων στην κατανόηση των μηχανισμών αλληλεπίδρασης των εμβολίων με τα κύτταρα στόχους όπως και η διερεύνηση των πιθανών μηχανισμών εκδήλωσης των παρενεργειών τους. Προς αυτή την κατεύθυνση ερευνητική ομάδα (Tsiambas E, Chrysovergis A, Papanikolaou V, Mastronikolis N, Ragos V, Batistatou A, Peschos D, Kavantzas N, Lazaris AC, Kyrodimos E) από τις Ιατρικές Σχολές ΕΚΠΑ, Ιωαννίνων και Πατρών, το 417 ΝΙΜΤΣ και το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο μελέτησε σχολαστικά τα πορίσματα ενός μεγάλου όγκου (n=70) νεοδημοσιευμένων άρθρων έγκριτων περιοδικών και κατέληξε σε μια συνθετική θεώρησή τους για την κομβική σχέση του ριβοσώματος-στόχου με τον ιό αλλά και το συνθετικό mRNA που κωδικοποιεί για την S πρωτείνη ακίδα του ιού παράγοντας και εξάγοντας το αντίστοιχο ουδετεροποιημένο αντίσωμα. Και οι δύο προσβάλουν και εισέρχονται στο κύτταρο -ο πρώτος μέσω κύριου  λειτουργικού υποδοχέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης 2 (hACE 2), το δεύτερο μέσω νανοσφαιριδίων λιπιδικής σύστασης LNPs- μέσω διείσδυσης της κυτταρικής μεμβράνης. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Front Mol Biosci  (imp f 5.246), ένα εξαιρετικό περιοδικό εστιασμένο σε θέματα βιοατρικής-μοριακής νανοτεχνολογίας. Με τρόπο απόλυτα επιστημονικό και νηφάλιο περιγράφει τη βιογένεση, την ανατομο-λειτουργική σύσταση της ριβοσωμιακής συσκευής, τις παθήσεις (!) των ριβοσωμάτων που πιθανόν να αποτελούν για ένα υποκλάσμα ληπτών αιτία μειωμένης παραγωγής των αντι-S ουδετεροποιημένων  αντισωμάτων, τη λειτουργική διαφοροποίηση και εξειδίκευση των ριβοσωμάτων, τη διαδικασία της παράλληλης αλληλεπίδρασης τόσο του ιού όσο και του m RNA εμβολίου, της ενδοκυττάριας παραγωγής των αντιτύπων της πρωτείνης ακίδας, και εν γένει τις αρετές και καινοτομίες της τεχνολογίας m RNA, όπως επίσης και τις πιθανές αβεβαιότητες που εγείρονται από την ενδοκυττάρια αυτή δραστηριότητα σε μεταφραστικό και μετα-μεταφραστικό επίπεδο (χρόνος παραμονής συνθετικού mRNA στο κυτταρόπλασμα, απώτερο ενδεχόμενο επίδρασης εξω-ριβονουκλεασών στις αλύσους που οδεύουν προς το ριβόσωμα, παραγωγή διαφορετικών φορτίων αντισωμάτων ανά οργανισμό  με βάση την πυκνότητα του m RNA εντός των LNPs, επίδραση θερμοκρασίας και τυχαίων συμβάντων που δυνητικά αποδομούν υποκάσματα των νανοσφαιριδίων, πιθανές μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις του τελικού προϊόντος). Το κύτταρο χαρακτηρίζεται από λεωφόρους μορίων που διαστρωματώνονται και συγκροτούν καταρράκτες ενδοκυττάριων μοριακών αντιδράσεων, οι οποίες ενεργοποιούνται κατά περίπτωση μέσω της μεταγωγής των σημάτων που δέχεται η κυτταρική μεμβράνη με τους υποδοχείς της από το εξωκυττάριο περιβάλλον. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα αλλά και προφητικό άρθρο με εστίαση στα ριβοσώματα, καθώς από τα μέσα Απριλίου 2021 είχαν τονισθεί οι αβεβαιότητες αυτές επί ενός κινούμενου μωσαϊκού μεταλλάξεων (mutations/deletions) και παραλλαγών (variants) του ιού που σε συνδυασμό με την πρώτη γενιά των mRNA εμβολίων οδηγούν σε μειωμένη κατά περίπτωση αποτελεσματικότητα και ανοσολογική επάρκειά τους ειδικά με την παράμετρο της επέκτασης του χρόνου και τις αναδυόμενες μεταλλάξεις του ιού από τη στιγμή του εμβολιασμού (FIG1).

Παράλληλα η ελληνική ερευνητική ομάδα σε μια δεύτερη δημοσίευση (Tsiambas E, Chrysovergis A, Papanikolaou V, Mastronikolis N, Ragos V, Kavantzas N, Lazaris AC, Patsouris E, Riziotis C, Paschopoulos M, Kyrodimos E)- μαζί με τον κο Χ. Ριζιώτη, ερευνητή από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών -σχηματοποίησαν ένα χάρτη γονιδίων επί του χρωμοσώματος Χ, τα οποία μαζί με τον επίσης φιλοξενούμενο στο χρωμόσωμα υποδοχέα hACE2  εμπλέκονται στην ανάπτυξη και επιδείνωση της λοίμωξης ειδικά στους άρρενες. Αυτή είναι και από τις πρώτες παρατηρήσεις για την ενδελεχή μελέτη σε επίπεδο γενετικών υπογραφών - φυλοσύνδετων ή μη- ώστε να διακρίνονται υποκλάσματα ασθενών με COVID-19 (FIG2). Ειδικά μία πρωτεΐνη, η ρεγκιουκαλσίνη, η οποία εμπλέκεται στο μεταβολισμό και διαχείριση του ασβεστίου σε συνάφεια με τη βιταμίνη D φαίνεται ότι διαδραματίζει κομβικό ρόλο, καθώς υπάρχουν βάσιμα δεδομένα για την  ευεργετική επίδραση υψηλών επιπέδων της ενάντια στη λοίμωξη. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Pathol Oncol Res.(imp f 3.1), ένα σημαντικό περιοδικό εστιασμένο σε θέματα παθολογικής ανατομικής και μοριακής βιολογίας

Σε συνάφεια με τους προαναφερθέντες προβληματισμούς, άλλες έγκριτες δημοσιεύσεις εστιάζονται πλέον στην κατανόηση του φαινομένου της νόσησης των εμβολιασμένων σε πληθυσμούς με υψηλή και ταχεία εμβολιαστική κάλυψη καθώς και στο ρυθμό και ποιότητα των νεοεμφανιζόμενων μεταλλάξεων της αλληλουχίας RNA που κωδικοποιεί για την πρωτεΐνη ακίδα του ιού S. Σχηματοποιείται πλέον η αντίληψη ότι η εμβολιαστική πρακτική πρέπει να προσαρμόζεται σε κλινικό-γενετικά δεδομένα των ληπτών και ίσως όχι οριζόντια, έτσι ώστε να προάγεται ο σκοπός της στοχευμένης επιτυχούς ανοσοποίησης σε ευπαθείς ομάδες, αποφεύγοντας παράλληλα την πιθανότητα βαρέος μετεμβολιαστικού συμβάματος-παρενέργειας σε αυτούς αλλά και σε υγιείς ανθρώπους υπό το πρίσμα της ελεύθερης βούλησης ή του άμεσου/έμμεσου εξαναγκασμού προς εμβολιασμό, γεγονός που δοκιμάζει ως ένα βαθμό την ποιότητα των πολιτισμένων σύγχρονων κοινωνιών. Η ίδια φιλοσοφία θα διέπει και τη χορήγηση μονοκλωνικών αντισωμάτων εστιάζοντας στη στόχευση συγκεκριμένων μεταλλαγμένων ακίδων.


Οι εμβολιασμένοι και οι ανεμβολίαστοι μεταδίδουν τον ιό και η ορθολογική διαχείριση του φαινομένου απαιτεί αντιγονικό/μοριακό έλεγχο σε όλους σε κλειστούς χώρους με συγχρωτισμό, αν και έχουν εκφρασθεί προβληματισμοί για την ευαισθησία και ειδικότητά τους στην εστιασμένη ανίχνευση του SARS-CoV-2.


Είναι κοινή η πεποίθηση στις νέες δημοσιεύσεις ότι πρέπει τελικά να επικρατήσει μια ορθολογική διαχείριση μη νοσούντων/φορέων/πασχόντων με βάση μοριακά κριτήρια (αναφέρονται ως γενετικοί πολυμορφισμοί-gene polymorphisms in TLR/HLA etc).  Κατά συνέπεια τα δεύτερης γενιάς mRNA εμβόλια πρέπει να πληρούν αυστηρότερα κριτήρια αποτελεσματικότητας-ασφάλειας ώστε να παρέχεται το μέγιστο δυνατό της ανοσιακής απόκρισης με τις λιγότερες και ηπιότερες παρενέργειες και ασφαλώς να παρέχονται εμπλουτισμένα με νέα μοριακά χαρακτηριστικά στοχεύοντας με επιτυχία τις νέες ή την κυρίαρχη μετάλλαξη. Στο διαφαινόμενο ορίζοντα φαίνεται να είναι η ΔΕΛΤΑ και οι διαμορφούμενες εστιακές παραλλαγές της, αλλά και κάποιες παραλλαγές πρωθύστερων στελεχών, όπως η ΑΛΦΑ: η ΔΕΛΤΑ προς το παρόν χαρακτηριζόμενη από πολύ αυξημένη μεταδοτικότητα/μέτρια νοσηρότητα- μειωμένη θνητότητα σε νεαρές και μέσες ηλικίες, αλλά περισσότερο σοβαρή σε ηλικιωμένους με υποκείμενα νοσήματα.

Σε έγκριτες δημοσιεύσεις τονίζεται ότι ο ιός εμφανίζει αξιοσημείωτη μεταλλαξιμότητα η οποία πυροδοτείται από το διαρκή πολλαπλασιασμό του και ενεργοποίηση των αντιγράφων του ενδοκυτταρικά, καθώς και από το φαινόμενο της επιλεκτικής εξελικτικής πίεσης (selective evolutionary pressure) στα κυτταρικά υποστρώματα των ξενιστών – στόχων -τόσο των ανεμβολίαστων, όσο και των εμβολιασμένων περίπου στον ίδιο βαθμό- καθώς προσπαθεί να διαφύγει από τη διάχυση και πιεστική επιτήρηση της ανοσιακής απάντησης στη λοίμωξη μέσω της χορήγησης μονοκλωνικών αντισωμάτων και εμβολίων (…adaptive immune response leads to viral immune escape. Buchan BW et al. Microbiol Newsl. 2021;43(11):89-96).

Με την οπτική και την δυναμική όλων των εκφάνσεων της ιατρικής αλήθειας, χωρίς επιστημονικούς αποκλεισμούς, θα καταστεί δυνατή η εμπέδωση ενός αισθήματος εμπιστοσύνης στους προς εμβολιασμό ανθρώπους, με παράλληλο σεβασμό στους κανόνες βιοηθικής -όπως αυτοί έχουν θωρακισθεί νομικά από διεθνείς συμβάσεις και κοινές αποφάσεις/ψηφίσματα όπως στην ΕΕ -που προασπίζουν το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του ατόμου και της ενσυνείδητης συναίνεσης/συγκατάθεσης προς εκπλήρωση επεμβατικής ιατρικής πράξης. Η ατομική ευθύνη απέναντι στην πανδημία αποτελεί σε αυτή τη στιγμή και τη συγκυρία μια καίρια παράμετρο σε ένα ευαίσθητο ισοζύγιο δικαιολογημένου φόβου για το άγνωστο μετά τον εμβολιασμό και της πιθανότητας για σοβαρή νόσηση από την προσβολή από το ιό. Τον ίδιο αντίκτυπο όμως πρέπει να έχει και η πλήρης ανάληψη της εταιρικής ευθύνης από μέρους των παρόχων των νεότευκτων εμβολίων σε συνδυασμό με την κρατική αμέριστη αρωγή στις περιπτώσεις βαρέων παρενεργειών πού ήδη πιστοποιούνται από τις ρυθμιστικές αρχές και αναγνωρίζονται επίσημα. Η επίτευξη αυτού του σκοπού απαιτεί χρόνο και προσαρμογή της ιατρικής βιοτεχνολογίας των εμβολίων για την τελειοποίησή τους και την εις βάθος συστηματική παρακολούθηση τους (monitoring). Να σημειωθεί ότι κανένα εμβόλιο δεν παρέχει 100% ασφάλεια στην εκδήλωση πιθανών παρενεργειών και αντίστοιχα 100% αποτελεσματικότητα έναντι της προσβολής από τον ιό. Η διαφορετικότητα στη γενετική ταυτότητα καθενός ανθρώπου που τον καθιστά μοναδική αυθύπαρκτη βιολογική προσωπικότητα ευθύνεται για την ανταπόκριση σε αυτό (ιδιοσυστασιακό επίπεδο ανοσιακής δυναμικής, ήπιες-σοβαρές παρενέργειες) χωρίς να δύναται να προβλεφθεί το οποιοδήποτε αποτέλεσμα.


Κανένα εμβόλιο δεν παρέχει 100% ασφάλεια στην εκδήλωση πιθανών παρενεργειών και αντίστοιχα 100% αποτελεσματικότητα έναντι της προσβολής από τον ιό. Η διαφορετικότητα στη γενετική ταυτότητα καθενός ανθρώπου τον καθιστά μοναδική αυθύπαρκτη βιολογική προσωπικότητα και είναι αδύνατον να προβλεφθεί το οποιοδήποτε αποτέλεσμα στα εξωγενή αυτά αίτια προσβολής του οργανισμού (ιο και εμβόλιο).


Η συνολική όμως ταυτότητα (σωματική και ψυχοδιανοητική) εκάστου ανθρώπου ως μοναδιαία προσωπικότητα και ο σεβασμός στην αυτοδιάθεσή του πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη αξία και αυτόκλητη προτεραιότητα στις πολιτισμένες κοινωνίες των ανθρώπων. Η έκθεση του ατόμου σε άγνωστο και μη προσδιορισμένο σοβαρό κίνδυνο δύναται στη συγκυρία αυτή να προκληθεί είτε από τη φυσική νόσηση από τον ιό, είτε ακουσίως από την ανθρώπινη βιοτεχνολογική παρέμβαση. Η θωράκιση της υγείας του με τη λήψη μέτρων αποτελεί θεμέλιο λίθο που αντανακλά και τη μεγάλη εικόνα της θωράκισης του κοινωνικού ιστού. Οι διακρίσεις όμως που βασίζονται σε δεδομένα κινούμενης άμμου -όπως τρανά έχει αποδείξει η μέχρι τώρα πορεία της COVID-19 - μοιραία οδηγούν σε εντάσεις, σε μερική αμφισβήτηση της αξίας του λειτουργήματος της Ιατρικής, καθώς και σε πιθανό περιορισμό ακόμη και τεκμηριωμένων επιστημονικά απόψεων που δε συνάδουν με την κυρίαρχη ή προωθούμενη, έστω και αν τα κίνητρα είναι αγνά και εδράζονται στη λογική αγωνία κοινωνιών και συγκροτημένων κρατικών δομών για την πορεία και το αβέβαιο μέλλον της πανδημίας, καθώς και τις τελικές επιπτώσεις της στην οικονομική και κοινωνικό-πολιτική σφαίρα.

Τα δεδομένα της λοίμωξης μεταβάλλονται με ταχύτητα και γεωγραφικότητα συμπαρασύροντας μεταβολές στις συστάσεις από υγειονομικές ρυθμιστικές αρχές, όπως πολύ πρόσφατα ο Αμερικανικός CDC. Απαιτείται και αναζητείται νηφαλιότητα, λογική, επιστημονική εμπιστοσύνη σε μια ποικιλία τεκμηριωμένων –ακόμη και αντικρουόμενων- απόψεων και δεδομένων, κοινωνική ευαισθησία και όχι περιθωριοποίηση και εμμονή σε διακρίσεις με βάση τη διασπορά και μεταδοτικότητα του ιού που ούτως ή άλλως θα συμβεί καθώς έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής ότι τίποτα δε μπορεί να θεωρηθεί θέσφατο και επικρατούν ανατροπές στη διαχείριση της λοίμωξης που οδηγούν σε νέες προσαρμογές. Εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι κυρίως νοσούν, αποβιώνουν και όλοι μεταδίδουν κατά τον ίδιο τρόπο –με μικρή έως μεγαλύτερη τάση οι δεύτεροι- τη λοίμωξη εδρασμένη στην νέα/νέες παραλλαγές του ιού. Επιστρέφουν σταδιακά μέτρα προστασίας σε όλους, ερωτήματα για τον αν όλοι-εμβολιασμένοι και μη - πρέπει να ελέγχονται με αντιγονικά-μοριακά τεστ σε κλειστούς χώρους λόγω ακριβώς της ισάξιας μεταδοτικότητας του ιού, αλλά με τον προβληματισμό της περιορισμένης ευαισθησίας και ειδικότητας.


Οι εμβολιασμένοι θωρακίζονται με ικανό ανοσιακό επίπεδο –εκτός εξαιρέσεων- το οποίο όμως καταπίπτει δραματικά συν το χρόνω και την ποιότητα/δυναμική των αναδυόμενων μεταλλάξεων.


Επιπρόσθετα, η μάχη των ιών γρίπης και SARS-COV-2 – ο οποίος λόγω της επέκτασης παγκόσμια των εμβολιαστικών προγραμμάτων καθώς και των επερχόμενων σε μεγαλύτερη κλίμακα στοχευμένων στρατηγικών βασισμένων σε μονοκλωνικά αντισώματα δέχεται πίεση- οδηγεί το φθινόπωρο/χειμώνα του 2021 σε ένα απρόβλεπτο, μωσαϊκό κινούμενης άμμου με ανάδυση μεταλλάξεων και πιθανόν να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ήδη κορυφαία αμερικανικά και εκτός ΗΠΑ ακαδημαϊκά ιδρύματα προσφεύγουν  σε αναθεώρηση μέτρων ώστε να θωρακιστεί η επιστημονική και διαπροσωπική δραστηριότητα εντός των χώρων τους απαιτώντας ως όρο πρόσβασης αυθύπαρκτης παρουσίας εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων τα διαγνωστικά τεστ αντιγόνων και αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (RNA-PCR) σε συνδυασμό με την επίθεση της μάσκας στο πρόσωπο (Stanford University School of Medicine, Stanford, CA, USA). Ο Καθηγητής Επιδημιολογίας της εν λόγω Ιατρικής Σχολής, Prof. Ioannidis JPA, προέβη πολλές φορές σε σημαντικές επισημάνσεις για τη διαχείριση και εξέλιξη της πανδημίας. Άλλωστε όπως καθημερινά δημοσιοποιείται από έγκυρους φορείς υγείας πολλών κρατών,  παρατηρείται μείωση του αντισωματιακού φορτίου των εμβολίων συν το χρόνω εντός 6μήνου-8μήνου από τον πλήρη εμβολιασμό, γεγονός που καθιστά προοδευτικά ευάλωτους τους αντίστοιχους οργανισμούς, ειδικά στη μετάλλαξη ΔΕΛΤΑ η οποία χαρακτηρίζεται από έναν ειδικό συνδυασμό διαγραφών – σημειακών μεταλλάξεων στις S1-RBD/S2 περιοχές του μορίου RNA που κωδικοποιούν για την  S πρωτεΐνη. Ο τίτλος όμως αντισωμάτων αποτελεί μόνο ένα δείκτη στη συνδυασμένη κυτταρική και χυμική ανοσιακή απάντηση.

 

Επίμετρο

Στην ιστορία των ιατροβιολογικών επιστημών -που κατέχουν το μοναδικό προνόμιο μεταξύ των άλλων εκφάνσεων της ανθρώπινης δραστηριότητας και διανόησης να μελετούν και να υποστηρίζουν διαγνωστικά και θεραπευτικά το φαινόμενο της ανθρώπινης βιολογικής οντότητας από τη σύλληψη της μέχρι το θάνατό της – η εφεύρεση του εμβολίου ως ισχυρού εργαλείου πρόληψης ασθενειών αποτελεί αδιαπραγμάτευτα κομβικό επίτευγμα στη  μάχη του με παθογόνους μικροοργανισμούς. Η πορεία όμως νεότευκτων εμβολίων –όπως και φαρμακευτικών σκευασμάτων- πρέπει να διέρχεται από αυστηρά χρονοδιαγράμματα δοκιμών που στο τέλος της να αποδεικνύει την ωφελιμότητά τους με τις λιγότερες δυνατές παρενέργειες και κυρίως τις μη επικίνδυνες για την  ανθρώπινη ζωή. Σε μια ευνομούμενη κοινωνία που εδράζεται στις αρχές της προστασίας της ατομικής αξιοπρέπειας και βίωσης όπως παράλληλα και της κοινωνικής συνοχής και ευημερίας το τελικό χορηγούμενο προϊόν ιατροβιολογικής τεχνολογίας πρέπει να μπορεί να διασφαλίσει και τα δύο εκπληρώνοντας στο έπακρο την Ιπποκρατική ρήση που από τα βάθη των αιώνων της ελληνικής παρακαταθήκης σκέψης έχει κληροδοτηθεί, εμπνέει και είναι απόλυτα σεβαστή σε όλες τις ιατρικές σχολές παγκοσμίως: «Ωφελέειν, η μη βλάπτειν». Αναγνώριση περιβάλλει τους συνάνθρωπους μας που προσέρχονται οικειοθελώς στον εμβολιασμό ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις συλλογικής ανοσολογικής άμυνας απέναντι στη λαίλαπα του ιού, λαμβάνοντας το ρίσκο μιας πιθανής ήπιας ή βαρύτερης παρενέργειας και δίχως να είναι πλήρως αποκρυσταλλωμένη η ποιοτική και σε βάθος χρόνου  προστασία τους από τον ιό, όπως αποδεικνύεται από τα διαρκώς ανανεωμένα δεδομένα προσβολών της μετάλλαξης ΔΕΛΤΑ, η οποία διατρέχει τους πληθυσμούς. Παράλληλα, φαίνεται και αποτυπώνεται στον ιατρικό τύπο ότι το τείχος ανοσίας πιθανόν στην περίπτωση αυτού του κορονοίου αποτελεί αραχνούφαντο πέπλο, εύκολα διαπερατό από τις αναδυόμενες μεταλλάξεις του ιού. Δεν αναιρείται όμως παράλληλα η επιλογή συνανθρώπων μας να μην προβούν στην πράξη αυτή –όχι από αμετροέπεια και εμμονική άρνηση απέναντι στην πανδημία – αλλά από έναν ενδόμυχο, δικαιολογημένο φόβο ή ανασφάλεια με βάση την  αυστηρά ιατρική πληροφόρησή τους μέσω δημοσιευμένων μελετών για τα ίδια ακριβώς προπεριγραφέντα χαρακτηριστικά. Σε συνάφεια με τα προαναφερόμενα, σκεπτικισμό και ανησυχία προκαλούν οι δημόσιες δηλώσεις ορισμένων CEO παρόχων εμβολίων για την αποτελεσματικότητα και την κάμψη της ανοσιακής δυναμικής εντός 6-8μήνου από τον πλήρη εμβολιασμό και την παραδοχή ότι πιθανότατα θα απαιτηθεί τροποποίηση της μοριακής σύστασης τους ώστε να αντιμετωπίζουν νέες μεταλλάξεις και κατά συνέπεια κύκλους επαναλαμβανόμενων δόσεων στους λήπτες.

Η ίδια η Ιατρική επιστήμη πρέπει να τους αποδείξει στο επόμενο χρονικό διάστημα- με βελτιώσεις και όχι αμφισημίες/παλινωδίες/αντικρουόμενα συμπεράσματα όπως έχει συμβεί παγκοσμίως στην προσπάθειά της να ερμηνεύσει και αναχαιτίσει το φαινόμενο-  ότι το ισοζύγιο οφέλους/αποτελεσματικότητας /μειωμένων και όχι επικίνδυνων παρενεργειών έχει καταστεί θετικό ώστε να προβούν συνειδητά στη πράξη αυτή, δίχως καταναγκασμό και διακρίσεις που πλήττουν την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση του ατόμου, αλλά κυρίως επιδρούν διαλυτικά στην ψυχοσύνθεση του. Η στοχοποίηση και προσβολή του ανθρώπου από παθογόνα -όπως οι ιοί και μικρόβια- αποτελεί ένα φυσικό φαινόμενο στο διαχρονικό και εκτεταμένο οικοσύστημα συμβίωσης μορφών βιολογικών οντοτήτων στο γήινο περιβάλλον μας. Όμως, η  στοχοποίηση και προσβολή του ανθρώπου, ο ιδιότυπος αποκλεισμός από άλλους ανθρώπους στιγματίζει με τρόπο που δεν αρμόζει σε πολιτισμένες κοινωνίες, στις οποίες θεωρείται κατάκτηση ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όπως ο ανεμβολίαστος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι είναι ευάλωτος και ανοχύρωτος -εκτός αν έχει εκτεθεί και επιβιώσει-  στην προβολή του από τον SARS-CoV-2 και δύναται να τύχει ενός φάσματος από την ασυμπτωματική λοίμωξη μέχρι τη θανατηφόρα πνευμονία, κατά τρόπο ανάλογο ο εμβολιασμένος πρέπει να διέπεται από μία μικτή συναίσθηση ασφάλειας και κινδύνου κατά τη διαδρομή του χρόνου μετά τον πλήρη εμβολιασμό. Και οι δύο όμως πρέπει να συμβιώσουν αρμονικά για να στηριχθεί ο ιστός της κοινωνίας αναλαμβάνοντας όμως ο καθείς τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πανδημία δίχως βίαιη προσαρμογή. Καθώς ο ιός διατρέχει όλο το ανθρώπινο φάσμα με αναδυόμενες μεταλλάξεις και προοδευτικά μειωμένη ανοσιακή δυναμική, ο σημερινός εμβολιασμένος μπορεί να θεωρηθεί ο αυριανός ανεμβολίαστος!

Επίσης, ουδείς μπορεί να προβλέψει αν και για πόσο χρονικό διάστημα θα υπάρξει ένας αέναος κύκλος πολλαπλών εμβολιασμών με εστίαση στην υποχρεωτικότητα ή συνοδά άλλα σκληρά μέτρα (διαστήματα απαγορεύσεων κυκλοφορίας και δραστηριότητας) με αμφίρροπα και άκαρπα αποτελέσματα και έγερση έντονης αμφισβήτησης από εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους στις πρακτικές που έχουν ακολουθηθεί και επιβληθεί για την τιθάσευση της πανδημίας  ή η οριστική εκρίζωσή της και μετάπτωσή της σε επιδημικά κύματα με χρονισμό και γεωγραφικότητα. Είναι βέβαιο όμως ότι αν συμβεί αυτό θα επέλθει ισχυρή κούραση και κατάπτωση στην κοινωνικο-πολιτική και οικονομική δραστηριότητα των κοινωνιών.

Όσον αφορά –τέλος- την Ιατρική επιστήμη, αυτή οφείλει να είναι σιωπηλή στη δημιουργικότητά της και εκκωφαντική στη διάχυσή της γνώσης και ευπραξίας της στο κοινωνικό σύνολο. Δεν είναι αναγκαίο να επιζητεί την αμετροεπή και συνεχή έκθεση στην τηλεθέαση σε μια εποχή που κυριαρχεί και μαγεύει η εικόνα στις συσκευές εκπομπής «μπλε» φωτός, δεσπόζει η αμφίβολης ποιότητας και αξιοπιστίας πληροφορία -που αναμετράται με την αληθινή και τεκμηριωμένη -  και υποχωρεί η ποιότητα του λόγου, επικρατεί ο στείρος και πολλές φορές μονότονος μονόλογος και αφαιρείται η σημαντική διάσταση του γόνιμου και αντιπαραθετικού διαλόγου. Είναι αναγκαίο να επιζητεί θεάσεις και επόψεις, προσεγγίσεις με σφαιρική και πολύπλευρη οπτική σε ζητήματα όπως η πανδημία COVID-19, τον απορρέοντα εμβολιασμό της οποίας δημοσιεύσεις καταγράφουν ως το μεγαλύτερο experimental/research project του 21ου αιώνα . Άλλωστε κανείς με βεβαιότητα δε μπορεί να αναγνωρίσει στον επιστημονικό του εαυτό την απολυτότητα του «ειδικού» παρά μόνο εδραζόμενος σε ακατανόητη για επιστήμονα έπαρση, καθώς πολλές φορές σε αυτή τη βασανιστική διαδρομή του χρόνου υπάρχουν ανατροπές και διαψεύσεις εκλυόμενες από τον απροσδιόριστο και ευμετάβλητο χαρακτήρα του φαινομένου. Η επιστημονική γνώση σχηματοποιείται ως μια συνθετική θεώρηση, ένα δυναμικό, κινούμενο μωσαϊκό όπου οι ψηφίδες αναπαριστούν τις πνευματικές κατακτήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων που οραματίζονται ένα καλύτερο παρόν και μέλλον, δίχως αποκλεισμούς και διακρίσεις σε μια ατέρμονη, ευγενικά ενστικτώδη και με ηθική διάσταση αναζήτηση του ανθρώπου προς τη αναγεννησιακή τελείωσή του.

REFERENCES (ενδεικτικές)
  • Tsiambas E, Chrysovergis A, Papanikolaou V, Mastronikolis N, Ragos V, Batistatou A, Peschos D, Kavantzas N, Lazaris AC, Kyrodimos E. Impact of Ribosome Activity on SARS-CoV-2 LNP - Based mRNA Vaccines. Front Mol Biosci. 2021 Apr 20;8:654866.
  • Tsiambas E, Chrysovergis A, Papanikolaou V, Mastronikolis N, Ragos V, Kavantzas N, Lazaris AC, Patsouris E, Riziotis C, Paschopoulos M, Kyrodimos E. Chromosome X riddle in SARS-CoV-2 (COVID-19) - related lung pathology. Pathol Oncol Res. 2020 Oct;26(4):2839-2841.
  • Coronavirus in Hematologic Malignancies: Targeting Molecules Beyond the Angiotensin-Converting Enzyme 2 (ACE2) Wall in COVID-19Tsiambas E, Papanikolaou V, Chrysovergis A, Mastronikolis N, Ragos V, Kavantzas N, Lazaris AC, Kyrodimos E. Pathol Oncol Res. 2020 Oct;26(4):2823-2825. doi: 10.1007/s12253-020-00810-6. Epub 2020 Apr 24.PMID: 32333199 

  • Williams CB, Choi JI, Hosseini F, Roberts J, Ramanathan K, Ong K. Acute Myocarditis Following mRNA-1273 SARS-CoV-2 Vaccination. CJC Open. 2021 Jul 14.
  • Tada T, Zhou H, Samanovic MI, Dcosta BM, Cornelius A, Mulligan MJ, Landau NR. Comparison of Neutralizing Antibody Titers Elicited by mRNA and Adenoviral Vector Vaccine against SARS-CoV-2 Variants. bioRxiv [Preprint]. 2021 Jul 21:2021.07.19.452771.
  • Torrealba-Acosta G, Martin JC, Huttenbach Y, Garcia CR, Sohail MR, Agarwal SK, Wasko C, Bershad EM, Hirzallah MI. Acute encephalitis, myoclonus and Sweet syndrome after mRNA-1273 vaccine. BMJ Case Rep. 2021 Jul 26;14(7):e243173.
  • Zhou H, Dcosta BM, Samanovic MI, Mulligan MJ, Landau NR, Tada T. B.1.526 SARS-CoV-2 Variants Identified in New York City are Neutralized by Vaccine-Elicited and Therapeutic Monoclonal Antibodies. mBio. 2021 Jul 27:e0138621.
  • Fleming-Nouri A, Haimovich AD, Yang D, Schulz WL, Coppi A, Taylor RA. Myopericarditis in young adults presenting to the emergency department after receiving a second COVID-19 mRNA vaccine. Acad Emerg Med. 2021 Jul 26.
  • Revilla-Nebreda D, Roncero-Riesco M, Santos-Briz Á, Medina-Migueláñez M, Segurado-Tostón N, Román-Curto C. New-onset acral lesions on hands after administration of mRNA-1273 vaccine against SARS-CoV-2: Clinical images and histopathological study of 3 cases. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2021 Jul 26. doi: 10.1111/jdv.17553.
  • Smola A, Samazadeh S, Müller L, Adams O, Homey B, Albrecht P, Meller S. Omalizumab prevents anaphylactoid reactions to mRNA COVID-19 vaccine. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2021 Jul 26.
  • Lazaros G, Klein AL, Hatziantoniou S, Tsioufis C, Tsakris A, Anastassopoulou C. The Novel Platform of mRNA COVID-19 Vaccines and Myocarditis: Clues into the Potential Underlying Mechanism. Vaccine. 2021 Jul 13:S0264-410X(21)00875-6.
  • Ruhe J, Schnetzke U, Kentouche K, Prims F, Baier M, Herfurth K, Schlosser M, Busch M, Hochhaus A, Wolf G. Acquired thrombotic thrombocytopenic purpura after first vaccination dose of BNT162b2 mRNA COVID-19 vaccine. Ann Hematol. 2021 Jul 26.
  • Krantz MS, Kwah JH, Stone CA Jr, Phillips EJ, Ortega G, Banerji A, Blumenthal KG. Safety Evaluation of the Second Dose of Messenger RNA COVID-19 Vaccines in Patients With Immediate Reactions to the First Dose. JAMA Intern Med. 2021 Jul 26.
  • Valdés-Fernández BN, Duconge J, Espino AM, Ruaño G. Personalized health and the coronavirus vaccines-Do individual genetics matter? Bioessays. 2021 Jul 26:e2100087.
  • Buchan BW, Yao JD. Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2: The Emergence of Important Genetic Variants and Testing Options for Clinical Laboratories. Clin Microbiol Newsl. 2021 Jun 1;43(11):89-96.
  • Verbeke R, Lentacker I, De Smedt SC, Dewitte H. The dawn of mRNA vaccines: The COVID-19 case. J Control Release. 2021 May 10;333:511-520.
  • Ioannidis JPA. Benefit of COVID-19 vaccination accounting for potential risk compensation..NPJ Vaccines. 2021 Aug 11;6(1):99.
  • Ioannidis JPA. Over- and under-estimation of COVID-19 deaths. Eur J Epidemiol. 2021 Jun;36(6):581-588.
  • Kurup D, Schnell MJ. SARS-CoV-2 vaccines - the biggest medical research project of the 21st century. Curr Opin Virol. 2021 Aug;49:52-57.
  • https://www.fda.gov/news-events/press-announcements/fda-approves-first-covid-19-vaccine
  • https://www.cdc.gov/
  • https://www.ema.europa.eu/en

  1. Ο Δρ. Ευάγγελος Τσιάμπας είναι Στρατιωτικός Ιατρός (2ος εισαχθείς ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΠΘ ΣΣΑΣ 19.25/20), ΣΧΗΣ (ΥΙ)- Κυτταρολόγος, MD, MSc, PhD, στο 417 ΝΙΜΤΣ. Τελεί ως Επιστ. Συνεργάτης Κυτταρολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ (εκλεγείς Λέκτορας Κυτταρολογίας-Μοριακής Βιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ 2009), Mεταδιδακτορικός Ερευνητής στην Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων, Harvard Medical School, Dept of CME affiliate -EACR/IASCL member. Με Μεταπτυχιακό τίτλο στην Ογκολογία του Θώρακα και Διδακτορικό τίτλο στην ανοσοιστοχημεία και μοριακή βιολογία του καρκίνου του παγκρέατος, έχει βραβευθεί σε 2 Πανευρωπαϊκά Συνέδρια Κυτταρολογίας (Paris, Lisboa) και σε 3 Πανελλήνια για την έρευνα του στη μοριακή κυτταρολογία του καρκίνου (επί συνόλου 32 βραβείων), καθώς και με διάκριση και συστατική επιστολή από Harvard Medical School, Boston, MA, USA στο 22ND Annual Advances in Cytology, June 2010, όπως και με πλήθος μνειών και συγχαρητηρίων για την επιστημονική του δράση από τη στρατιωτική υπηρεσία . Είναι απόφοιτος σεμιναριακού προγράμματος Βιοηθικής. Αριθμεί 150 ιατρικές δημοσιεύσεις στο PUBMED.
  2.  Mαζί με τον κ. Χρήστο Ριζιώτη, διεθνώς αναγνωρισμένο Κύριο Ερευνητή βαθμίδας Αναπλ. Καθηγητή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στις εφαρμογές φωτονικής και νανοεφαρμογών (ΙΘΦΧ-ΕΙΕ) ανέπτυξαν, έλαβαν Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (PATENT) και δημοσίευσαν πρώτοι παγκοσμίως τεχνολογία πλέγματος για αναβαθμισμένη διάγνωση και έρευνα σε πλακίδια Κυτταρολογίας, με εστίαση στο PAPTEST. Δείτε την καινοτόμα και βραβευμένη έρευνά τους.

  • Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Δρ. Ευάγγελο Τσιάμπα στο e-mail: tsiambasecyto@yahoo.gr
  • Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Δρ. Χρήστο Ριζιώτη στο e-mail: riziotis@eie.gr

 

 

 

 

 

https://www.helenvita.com/anti-wrinkle

 

 

 

 

 

 

 

 

https://octenisept.gr/proionta/octenisan-wash-lotion/