Η θεραπευτική φωτογραφία ενισχύει ουσιαστικά ασθενείς με καρκίνο

Η θεραπευτική φωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει ως ουσιαστικό εργαλείο υποστήριξης για άτομα με εμπειρία καρκίνου, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα της ελληνικής παρέμβασης του ευρωπαϊκού προγράμματος SNAPSHOT, τα οποία παρουσιάστηκαν την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 στις Βρυξέλλες, στο Capacity Building Event του προγράμματος Supportive Network for Optimizing Cancer Survivorship Through Photography.

Το SNAPSHOT είναι ευρωπαϊκό έργο με εταίρους από την Ελλάδα και το Βέλγιο, με συντονιστή του έργου την Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου – ΕΛΛΟΚ. Στην κοινοπραξία συμμετέχουν ακόμη το Eyes of Light και το G&M Projects. Το πρόγραμμα προωθεί σύγχρονες και πρωτότυπες παρεμβάσεις τέχνης στη φροντίδα ογκολογικών ασθενών, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και την ενίσχυση της ψυχικής τους ανθεκτικότητας.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε η ελληνική παρέμβαση θεραπευτικής φωτογραφίας, η οποία περιλάμβανε οκτώ δίωρες συνεδρίες σε ελληνικό δείγμα, τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά. Η ανάλυση των δεδομένων κατέγραψε ενθαρρυντικά αποτελέσματα για τους συμμετέχοντες. Ειδικότερα, τα βασικά ευρήματα που ανέδειξε η ελληνική παρέμβαση τα εξής:

• Ενίσχυση της κοινωνικής υποστήριξης, καθώς μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης καταγράφηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στο αίσθημα σύνδεσης και υποστήριξης που ανέφεραν οι συμμετέχοντες.
• Ισχυρός αντίκτυπος στην πνευματική ευεξία, που συνδέεται με τη νοηματοδότηση της ζωής, τις αξίες και την εσωτερική ισορροπία του ατόμου. Αυτός ήταν και ο τομέας με τη μεγαλύτερη βελτίωση από όλους όσοι αξιολογήθηκαν.
• Προσβασιμότητα και ευελιξία, καθώς δεν παρατηρήθηκαν διαφορές ανάμεσα στη δια ζώσης και την online συμμετοχή. Το εύρημα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού δείχνει ότι η παρέμβαση μπορεί να παραμείνει αποτελεσματική και για ανθρώπους με περιορισμένη κινητικότητα ή για όσους ζουν μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Πέρα από τα επιστημονικά δεδομένα, στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν και οι στρατηγικές ψηφιακής διάχυσης του προγράμματος, ενώ ιδιαίτερο βάρος είχαν οι μαρτυρίες ασθενών και φροντιστών, που μοιράστηκαν την προσωπική τους εμπειρία από την επαφή με την τέχνη. Παράλληλα, συζητήθηκαν οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και το Βέλγιο ως προς την ψυχοκοινωνική υποστήριξη μέσω της τέχνης, αλλά και οι προϋποθέσεις βιωσιμότητας τέτοιων παρεμβάσεων.

Η εκδήλωση ανέδειξε τον ρόλο της φωτογραφίας ως εργαλείου που μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη μιας πιο ολιστικής και ανθρωποκεντρικής ογκολογικής φροντίδας, ενώ υπογράμμισε και τη σημασία της ένταξης αντίστοιχων παρεμβάσεων στην κοινωνική συνταγογράφηση. Η ελληνική παρέμβαση έδειξε στην πράξη ότι η τέχνη, όταν εντάσσεται με μεθοδολογία και συνέπεια στην υποστήριξη των ασθενών, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ποιότητα ζωής και στην ψυχική ανθεκτικότητα των ανθρώπων που ζουν με την εμπειρία του καρκίνου.